บทที่ 61 เวลาทุกวินาทีมีค่า

ตอนที่ 61 เวลาทุกวินาทีมีค่า

ผมโดดเข้าใส่ขึ้นไปนั่งคร่อมบนตักเจ้าของห้อง ก่อนจะโน้มใบหน้าเข้าหา แล้วจูบไอ้พี่โฬมจนมันผงะรั้งตัวไปข้างหลังนิดหนึ่ง แน่จริงมึงอย่าหนีกูสิไอ้พี่โฬมบ้า

ผมประกบปากจูบไอ้พี่โฬมอย่างโหยหา จูบที่เรียกร้องขอแค่ให้มันไม่นิ่งใส่ผม ผมแค่อยากให้มันมองหน้าผมเหมือนเคยๆ ดวงตาคมคู่ส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ